روز بیست و هفتم ژوئن سال 2010، روزی است که فوتبالدوستان و خبرنگاران انگلیسی هرگز آن را فراموش نخواهند کرد. روزی که گل فرانک لمپارد در دیدار تیم ملی انگلیس مقابل آلمان در رقابتهای جام جهانی که نتیجه بازی را 1-2 به نفع ژرمن ها می کرد، نادیده گرفته شد تا انگلیس در راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی باز بماند. خورخه لاریوندا، داور مسابقه، گل لمپارد را مردود اعلام کرد، هر چند که توپ از خط دروازه آلمان گذشته و 80 سانتی متر وارد دروازه این تیم شده بود.کمک داور این دیدار، در گفت و گویی اختصاصی با گل دات کام از آنچه در آن لحظات بر او گذشت صحبت کرده است:« احساس ناتوانی عجیب و بزرگی بود.»

مائوریسیتو اسپینوسا، کمک داور آن دیدار جنجالی، استاد شیمی در دبیرستان است. این داور 38 ساله که لقب گوری را یدک می کشد ،اکنون می داند که درسرتاسر دنیا او را می شناسند.متن گفت و گوی اختصاصی گل دات کام با اسپینوسا را مطالعه کنید:

گل دات کام –از شغل اصلی تان بگوئید. چطور در کنار داوری به تدریس می پردازید؟

- این گاهی وقتها بخش سخت ماجراست. خوشبختانه تا به اینجا از حمایت مسئولان مدرسه برخوردار بوده ام.همکاران و مسئولان مدرسه نقش مهمی در این مسیر دارند. به من اجازه می دهند تا کلاسهایی که مجبور به لغو آنها می شوم را در ساعات دیگری برگزار کنم.همیشه درس دادن را دوست داشته ام. در دانشکده شیمی درس خواندم...پس از آن داوری را شروع کرده، دانشکده شیمی کار را واقعا برایم سخت کرده بود و در آن زمان تصمیم گرفتم که تمام آنچه در این دو شاخه را یاد گرفته ام، بر باد ندهم.به همین خاطر به موسسه استایدن آرتیگاس رفتم و دوره تدریس شیمی را گذراندم.مدرک تدریس شیمی را دریافت کردم و پس از آن مستقیما کار تدریس در دوره راهنمایی را آغاز کردم.

* از عشق دیگرتان بگوئید. داوری!

- در سال 1992 یکی از دوستانم به من گفت:« می خواهم در دوره داوری شرکت کنم.من و چند نفر دیگر از دوستانم برای تماشای اولین قضاوتهای او به ورزشگاه می رفتیم و همین جا بود که به داوری علاقمند شدم. در سال 1993 دوره داوری را گذراندم. در ماه مارس دوره را شروع کردم و در ماه جولای، اولین قضاوتهایم را به عنوان کمک داور شروع کردم. در سال 1994، کارم را به عنوان داور آغاز کردم

* در ابتدا کدام داور را الگوی خودت قرار دادید؟

- در آن زمان داوران بزرگی بودند؛ ارنستو فیلیپی، جولیو متئو، خورخه نیووس، ادواردو درونیه سکی... من مقابل این داوران کلاه از سرم برمی دارم و در سطح بین المللی پیرلوئیجی کولینا بود

.

* جمع بندی تان از سال 2010 چیست؟

سال فوق العاده ای بود. پس از مدتی همکاری با لاریوندا و فاندینیو به جام جهانی رفتیم.برای رسیدن به جام جهانی مسیری فوق العاده را طی کردیم.ما بازیهای زیادی را در کنار هم سوت زدیم.رویای ما رسیدن به جام جهانی بود. هرچند که نتوانستیم جام جهانی را به بهترین نحو ممکن به پایان ببریم. ما یک اشتباه فاحش داشتیم که به این قیمت تمام شد که  نتوانیم آن طور که می خواهیم از این رقابتها خداحافظی کنیم. ولی با این وجود من سال 2010 و عملکردمان در جام جهانی را رضایت بخش می بینم. همین که توانستم با لاریوندا و فاندینیو در طول این مدت طولانی همکاری کنم، برایم خیلی خوب بود، چون درسهای زیادی آموختم.زندگی در آفریقای جنوبی هم فوق العاده بود.  

* چرا می گوئید که رقابتهای جام جهانی را آن طور که دوست داشتید به پایان نبردید؟!

- چون فکر می کنم که اشتباه فاحشی انجام دادیم. یک گل در رقابتهای قهرمانی دنیا، یک گل است و عواقب فراوانی به دنبال دارد.هرچند که کار ما در این بازی به پایان رسیده، دوست داشتیم که این اتفاق نمی افتاد و می توانستیم با آرامش و بدون آنکه کسی در مورد عملکرد ما صحبت کند، بازی را به پایان ببریم.

* گل فرانک لمپارد چطور بود؟

ببینید، من حدود 10 سال است که کمک داور هستم و  هرگز چنین مشکلی برایم به وجود نیامده بود. شانس خیلی خوبی داشتم که قضاوت دیدار انگلیس – آلمان در جام جهانی به ما سپرده شد.می توان مثال فردی را زد که هر روز پشت فرمان ماشین می نشیند و ممکن است روزی تصادف کند.درمورد ما هم این اتفاق رخ داد. ما در طول دوران آماده سازی مان برای جام جهانی، تمرینات زیادی انجام دادیم: چه تمرینات فیزیکی و چه از دیدگاه تکنیکی و روانشناسی.ما زبان انگلیسی یاد گرفتیم،چون تمام دوره ها و سمینارها به زبان انگلیسی بود. رژیم غذایی خاصی داشتیم تا بتوانیم در اوج آمادگی به جام جهانی گام بگذاریم. ولی چنین مسائلی، مثل اتفاقی که بر ما گذشت، نباید رخ دهد، چون اشتباهاتی کشنده است.من می توانم 15 سال دیگر داوری کنم و چنین اتفاقی دیگر برایم رخ ندهد.یکی از دوستانم به من گفت:« دیوانه، قضاوت در چنین سطحی،مثل رانندگی در مسابقات فرمولا وان است.با سرعت 250 کیلومتر بر ساعت حرکت می کنی و اگر در یک پیچ بد بپیچی، همین اتفاق رخ می دهد.حتی اگر بهترین راننده دنیا باشی.»

* خیلی از داوران کنونی و داوران پیشین دنیای فوتبال از شما حمایت کردند.چون می گفتند که شما درموقعیتی بودید که نمی توانستید صحنه گل را تماشا کنید. برایمان تعریف کنید که جایگیری شما چطور بود که این صحنه را ندیدید

 - در آن صحنه من در کنار مدافع یکی مانده به آخر بودم. صحنه در خارج از محوطه جریمه دنبال می شد.آنچه ما از آن صحبت می کنیم در بیست متری خط دروازه رخ داد و از آنجا بود که ضربه لمپارد شلیک شد،توپ به تیرک افقی دروازه برخورد کرد .به زمین خورد.. و به داخل زمین مسابقه پرتاب شد.این آن چیزی بود که من دیدم.توپ به زمین برگشته بود و من هیچ چیزی ندیدم چون مشغول کنترل کردن شرایط آفساید بودم و در شرایطی بودم که فاصله زیادی تا خط دروازه داشتم. این اتفاق زمانی رخ داد که من توپ را نمی دیدم.

* بعد از آن که تصویر آهسته را در تلویزیون دیدید، چه حسی داشتید؟

در پایان مسابقه تصویر آهسته را دیدم. ما در رختکن یک تلویزیون داریم ولی به توجه به قوانین موجود، تا پایان مسابقه صبر کردیم چون ما اعتقاد داشتیم که تماشای یک صحنه در بین دو نیمه، چه خوب و چه بد؛کمکی به ما نخواهد کرد. ما وقتی صحنه را دیدیم، حس کردیم که خاموش شده ایم و بی خاصیت هستیم.ما  خودمان را برای خیلی چیزها آماده کرده بودیم ولی نمی توانستی آماده چنین چیزی بازی

 

* آیا از بازتابهای این ماجرا تعجب نکردید؟

- یک گل در جام جهانی یک گل است. بازی کلیدی ای بود. حرکتی سرنوشت ساز بود و می دانستیم که می تواند تاثیرگذار باشد. این حقیقت دارد.من حق را به افرادی می دهم که این صحنه را واقعا تاثیرگذار و مهم می دانستند.ما همه چیز را دیدیم: کسانی که از ما دفاع کردند و با افرادی هم مواجه شدیم که هیزم این آتش را بیشتر می کردند.

* واکنش شاگردانتان در این رابطه چه بود؟

- ما معمولا در کلاسهایمان سعی می کنیم تا از حرف زدن در مورد فوتبال اجتناب کنیم ولی بازیکنان معمولا نظرم را می پرسند.در این رابطه آنها 100% به من احترام گذاشتند. اگر من ماجرا را برایشان تعریف نمی کردم، هیچ کدام حتی سوالی در این رابطه نمی پرسید.

* با در نظر داشتن کارنامه کلی قضاوتتان و با مروری کوتاه،خودتان را یک برنده می دانید؟

- نه، برنده نه... من به خاطر تمام آنچه داوری به من داده، شاکرم.تا به امروز درتمام تورنمنتهایی که فیفا برگزار کرده، حاضر بوده ام،در مسابقات زیادی در جام لیبرتادورس،جام آمریکای جنوبی و... سوت زده ام و هیچ وقت فکرش را هم نمی کردم که به جایی برسم که در جمع داوران زیادی از کشورهای مختلف باشم و چنین لحظات دلنشینی را تجربه کنم. از زندگی متشکرم ولی خودم را یک فرد برنده نمی دانم. از آنچه انجام داده ام راضی ام و همیشه سعی کرده ام تا به خودم توان و نیرو بدهم تا بتوانم بهتر باشم. تا به حال شانس زیادی داشته ام

* هدف بعدی تان چیست؟ رسیدن به جام جهانی 2014 برزیل؟

فکر می کنم که بله... هنوز رقابتهای آفریقای جنوبی داغ است ولی فکر می کنم که باید خودم را آماده جام جهانی برزیل کنم. آنچه مثل همیشه رخ می دهد، این است که همه چیز به یک نفر بسته نیست ولی بحث های زیادی مطرح است.من نهایت تلاشم را به کار می گیرم تا حداکثر آمادگی لازم برای کسب کنم. اگر شانس داشته باشم تا بار دیگر در جام جهانی حاضر باشم، احساس خوشبختی می کنم و درغیر این صورت هم با همین روند به کارم ادامه می دهم.